فروشگاه تخصصی فروش فایل ها و تحقیقات دانشجویی و قطعه کدهای برنامه نویسی و ویدیو های آموزشی

دسته بندی محصولات

محبوبترین محصولات

09187363847

اطلاعیه فروشگاه

توجه : به لطف خداوند متعادل و تلاش مضاعف و پشتیبانی خوب فایل سل سایت پارس هم اکنون به رتبه 12 در فایل سل دست پیدا کرده است توجه : دانشجویان و افرادی که قصد خرید دارند و ایمیل ندارند برای خرید میتوانند ایمیل مدیر فروشگاه را به آدرس moradi.infomail@gmail.com وارد کنند و با این ایمیل و شماره تلفن خودتون اقدام به خرید کنید و در صورت مشکل میتوانید با شماره پشتیبانی فروشگاه در تلگرام با شماره 09398634021 ارتباط برقرار کنید

تحقیق در مورد شناسايي كل روستا

تحقیق در مورد شناسايي كل روستا

 

فرمت فایل:WORD(قابل ویرایش)تعداد137 صحفه 

 

 

 

 

 

 

بخش اول

شناسايي كل روستا

 

 

 

شناسايي محيط روستا: الف) شناسايي محيط جغرافيايي:

  1. هويت ده:

در تقسيمات كشوري قوچان به دو بخش مركزي و باجگيران تقسيم شده است.

روستاي بادخور جزؤ دهستان شيرين دره (مزرج) بخش مركزي، شهرستان قوچان، استان خراسان رضوي مي باشد، كه لهجه شان كردي مي باشد. (منبع جهاد كشاورزي شهرستان قوچان)

  1. موقعيت عمومي خصوصي جغرافيايي: (حدود و وسعت)

روستاي بادخور در شمال شرق شهرستان قوچان مي باشد در فاصله 15 كيلومتري اين شهرستان واقع شده است.

مساحت كل اين روستا حدود 15 هكتار (مساحت قسمت مسكوني) اين روستا از شمال روستاي زوخانو و از جنوب به روستاي يوسفخان و از شرق به روستاي آبشوري و از غرب به روستاي آق كاريز متصل مي گردد. اين روستا در كناره هاي بيش دره، ييلاق، سرچيل و قره ميخ واقع گرديده.

موقعيت اين روستا به صورتي است كه امروزه به عنوان يك مكان توريستي و تفريحي در استان خراسان معرفي شده است. اين روستا جاذبه هاي طبيعي و تاريخي بسياري دارد، توجه گردشگران بسياري را به خود جلب كرده است.

  1. ناهمواريها

در اطراف اين روستا كوههاي زيادي به چشم مي خورد. وضع طبيعي اين روستا كوهستاني است و دشت ندارد. مردم در كوهپايه ها اقدام به خانه سازي كرده اند و زمين هايشان در دامنه كوهها هستند كه معمولاً ناهموارند بعضي از اين كوهها عبارتند از: ييلاق، حاجيمانلو، كه در اين كوه يك چشمه وجود دارد كوه ببري، كه در اصطلاح محلي به آن تخته بيره مي گويند. كوه كره بزرگ، قره ميغ، سرچيل، گاو خانه، ساسي گل، كافرزد كندر، قرش باسين، آق زبند، خليل كوه زروريس در 8 كيلومتري خاور آبادي است.

تپه هايي نيز در اطراف اين روستا است كه اشراف قلعه و كهنه قلعه در بالاي اين تپه ها واقه شده اند.

  1. اقليم آب و هوا:

اقليم هر منطقه بستگي به پارامترهايي از جمله: دما، بارندگي، رطوبت نسبي و تبخير و تعريق و روزهاي يخبندان و غيره دارد كه با توجه به تغييرات اين پارامترها نوع آب و هايي هر ناحيه و اقليم آن مشخص مي شود و در نوع كشت و فعاليت هاي كشاورزي هر منطقه موثر مي باشد. دما يكي از پارامترهاي تاثير گذار در اقليم هر منطقه است. دماي دهر منطقه به گردش عمومي جو و عوامل مهم در تغييرات درجه حرارت مي باشد به اين صورا كه با افزايش ارتقاع از ميزان دما كاسته مي شود.

با محاسبه اي كه در روستاي بادخور صورت گرفته با افزايش 100 متر ارتقاع حدود 5 درجه سانتي گراد از دما كاسته مي شود و ارتفاع اين روستا از سطح دريا 1420 متر است.

روستاي بادخور يك منطقه سرد و معتدل يا مي توان گفت تا حدودي سرد كوهستاني است. و ميانگين دما در آن طي دوره 32 ساله 5/12 درجه سانتي گراد بوده است و طول روزهاي سرد و يخبندان بيشتر از روزهاي گرم و معتدل است و در واقع دوره سرد در اين ناحيه طولاني است.

متوسط بارندگي بادخور در حدود 280 ميلي متر مي باشد دوره خشكي 154 روز است كه از اواخر ارديبهشت لغايت مهر ماه مي باشد به اين ترتيب 5 ماه دوره سرد و سه ماه دوره گرم و دو دوره انتقال بهار و پاييز در رابطه با شرايط دما در اين ناحيه قابل تشخيص است. دماي زيادي از خرداد شروع شده و متوسط دماي ماههاي خرداد، تير و مرداد بالاي 20 درجه سانتي گراد مي باشد.

و از آذر تا اسفند متوسط حداقل دما پايين تر از صفر درجه است. ميانگين متوسط سالانه بارش در اين روستا حدود 276 ميلي متر است و درصد بارش در فصل پاييز 5/20 درصد و در فصل تابستان 72 درصد و حدود 2/31 درصد مربوط به فصل زمستان مي باشد و بارشهاي زمستان اغلب به صورت برف است كه تا اوايل فصل بهار ادامه دارد.


 

رطوبت نسبي:

يكي ديگر از پارامترهاي مهم جوي مي باشد طبق آمارهاي بدست آمده دارد بيشترين رطوبت نسبي در بهار حدود 65% و در پاييز حدود 60% و كمترين آن در ماه شهريور متوسط آن 40% بوده است كه اين مقدار بارش رطوبت هوا تناسب بسيار يعني با بالا رفتن درصد رطوبت بارش بيشتر شده و با كاهش آن بارش كمتر اتفاق مي افتد (منبع هواشناسي شهرستان قوچان).

بادهاي روستا بادخور:

با توجه به تحقيقات بدست آمده از اهالي محل و منابع جغرافيايي شهرستان قوچان بادهايي كه در اين محل مي وزند 3 نوع هستند.

  1. باد آيش: بادي است گرم و خشك كه جهت آن از شمال شرقي و جنوب غربي است كه در اواخر بهار و بيشت در فصل تابستان مي وزد، شدت آن متوسط و به ندرت زياد بوده، در بعضي از مواقع بارگبار همراه مي باشد.
  2. باد دولان: بادي است ملايم و مربوط كه از سمت شمال مي وزد و زمان آن در اواخر بهار تا اواسط پاييز است، شدت آن كم تا متوسط است و اثرات مثبتي را بر تمام گياهان داشته است.
  3. باد سرد: اين باد كه بيشتر در فصل زمستان و در داخل دره ها مي وزد و گاهي تند كه موجب توليد كولاكهاي شديد مي شود و اكثر اوقات اين باد همراه با سوز و سرماست، گاهي هم توده هاي هواي سرد از بلنديهاي معروف به ذوالفقار وارد مناطق شرقي خراسان مي گردد اين باد به دليل گياه در حالت خواب و استراحت است چندان اثر منفي نداشته و فقط موجب تاخير در شروع رشد و نمو مي گردد.
  4. منابع آب (رود ها، چشمه ها، قنوات و ...)

آب يكي از اساسي ترين عوامل توسعه و آباداني يك منطقه مي باشد و يكي از اصلي ترين عوامل در كشاورزي يك روستا محسوب مي شود. روستاي بادخور به دليل بهرمند بودن از آب كشاورزي ملفي داراي باغات و زراعت فراوان سر سبزي بالايي مي باشد.

مهمترين منبع آب در اين روستا رودخانه اترك و چشمه گرماب است و مزارع اين روستا و زمينهاي آبي همه با آب رودخانه اترك آبياري مي شوند.

چشمه گرماب در بالاي روستا و نزديك زوخانو است كه مالكيت اين چشمه به وجود نياورده و تاثيري در آن نداشته، جديداً و در زمان حال با سنجش اداره آب منطقه اي خراسان حدود و بالغ بر 240 ليتر در ثانيه از چشمه گرماب بادخور آب سرازير رودخانه مي شود. اين چشمه بزرگ در محل مزرعه ترناب يا توناب است كه ماليكيت اين مزرعه به دست مردم روستاي بادخور است. در واقع اين چشمه گرماب به دو چشمه بزرگ در كنار هم هستند كه از هر كدام 120 ليتر آب در ثانيه مي جوشد و چندين چشمه كوچك در كنار آنها مي باشد، كه لوله كشي آب مصرفي از اين چشمه مي باشد.


 

چند چشمه ديگر هم در كوههاي اطراف روستا وجود دارد كه نامهاي آنها عبارتند از:

  1. جاجيمانلو، 2. چشمه متين، 3. چشمه اي در كوههاي بيري، 4. چشمه بيگ كه در موقع پاييز دامداران دامهاي خود را در آنجا مشروب مي نمايند.

از نظر چاههاي آب هم هيچ چاب آب عميق و نيمه عميق در اين روستا وجود ندارد. (مصاحبه با بزرگان روستا).

  1. جنس خاك:

جنس خاك در اين روستا لوم است و خاك لوم متوسط براي كشت تقريباً همه محصولات مناسب است.

خاك روستا بادخور همه خصوصيات خاك لوم را دارد كه در پايين نشان داده شده است.

خاكهاي لومي: 1) خاكهاي با بافت متوسط درشت (1. بافت لومي شني، بافت لومي شني ريز، 3. بافت لومي شني خيلي ريز)، 2) خاكهاي با بافت متوسط (1. بافت سيلت لوم، 2. سيلت)، 3) خاكهاي با بافت متوسط ريز (1. بافت لوم رسي، 2. بافت لوم رسي شني، 3. بافت لوم رس سيلتي).

ب. تاريخچه ده

از اماكن تاريخي اين روستا مي توان يك آسياب آبي را نام برد، به دليل آب فراواني كه اين روستا داشته اين آسياب را ساخته بودند و به وسيله شدت آب، سنگ آب به چرخه در مي آمد كه تامين كننده آرد بسياري از روستاهاي اطراف خود مي باشد و اين آسياب در مزرعه الوارچين در روستاي باخور است كه در نوع خود بي نظير بوده است.

آسياب ديگري هم در اين روستا است كه در مزرعه آبشرغان مي باشد قدمت آن از آسياب آلواچين كمتر است. در كنار آسياب آبي آبشرغان درخت چنار كهنسالي وجود دارد كه بزرگان و مردم اين روستا مي گويند بين 400 تا 500 سال سن دارد.

از اماكن تاريخي ديگر اين روستا نيز مي توان به كهنه قلعه و اشرف قلعه نيز اشاره كرد.

قلعه اشرف: در ضلع شرقيث اردوگاه احد و در بالاي كوه قرار گرفته است كه خانه هايشان به خوبي نمايان است. در سال 1340 بعضي از مردم قوچان و اطراف اقدام به كندن آن كردند كه از طرف اداره ميراث فرهنگي جلوگيري به عمل آمد.

بزرگان اين روستا كه آنها نيز از بزرگان خود شنيده اند، مي گويند: اين روستا را مغول ها ويران نموده اند. در روبروي اين قلعه سنگرهايي مشاهده مي شود كه مي گويند در آن زمان از آنجا با توپ قلعه را ويران نمودند. اين قلعه حدود 350 سال قدمت دارد.

كهنه قلعه: آثار باقي مانده از ويراني خانه ها به طور كامل مشخص است كه 300 سال قدمت دارد اين قلعه در روبروي روستاي بادخور قرار داد كه هم اكنون به كلي ويران گشته از مشاهده اين دو قلعه تاريخي مشخص مي شود كه نحوه معماري اشرف قلعه از كهته قلعه بهتر بوده و معماران آن هنرمند و سليقه بودند.

از بناهاي تاريخي ديگر روستاي بادخور مي توان به حمام مخروبه اي اشاره كرد كه در ابتداي روستا بعد از پل مي باشد كه تقريباً ويران شده است.

در روستاي بادخور چهار غار نيز وجود دارد كه در مزرعه قره نه هستند. يكي از اين غارها كه حدود 12 متر است و آن را قولو مي نامند خيلي وحشتناك است و هيچ كس جرأت رفتن به اين محل را به تنهايي ندارد. (مصاحبه با بزرگان).

حوادث تاريخي:

در ارديبهشت ماه سال 1355 سيلي عظيم به راه افتاده كه به مزراع، درختان، خانه هاي حاشيه رودخانه آسيب زده و در مسير خود به قوچان همه چيز بر سر راه خود را ويران نموده و در هم شكسته و در همان سال خسارات زيادي به اين روستا و زارعينش زده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

بخش دوم

سيماي ده


 

سيماي ده:

 مطالعه شكل خارجي و ريخت شناسي روستاي بادخور مورد نظر است:

  1. توزيع مراكز مسكوني: مزارع و اماكن عمومي ده: (شكل سكونت، متمركز، پراكنده).

شكل سكونت در روستا چند نوع است: 1. روستاهاي خطي: در اين روستا الگو واحدهاي مسكوني روستائيان در طول جاده، آبراه يا شريان حمل و نقل قرا گرفته. 2. روستاهاي دايره اي: در اين الگو خانه ها به شكل دايره در كنار يكديگر قرار گرفته اند و هر واحد مسكوني شامل خانه، حياط و مزرعه است. 3. روستاهاي متمركز: روستاهايي هستند كه به صورت متمركز در كنار يكديگر واقع شده اند و زمين هاي مزروعي در بيرون اي مجموعه واقع شده اند.

شكل روستاي بادخور از نوع متمركز است كه در آن خانه ها در وسط روستا به صورت متمركز واقع شدهاند و باغات و مزراع در اطراف هستند و خانه ها به هم فشرده و نزديك به هم و در هر خانواده به طور مستقل براي دامهايش آغل و طويله دارد.

در بعضي از خانه هاي قديمي اين روستا كه هم اكنون تعدادي از آنها باقي مانده در يك حياط چند باب خانه مسكوني قرار داد كه در هر كدام يك خانواده زندگي مي كنند و هيچ ديوار و حصاري بين آنها نيست.

اماكن عمومي اين روستا مدرسه، مسجد و نانوايي هستند كه مدرسه و مسجد آن در مركز روستا قرار دارد و تقريباً نزديك به هم هستند اما نانوايي در مركز نيست و از اين دو مكان دور است. حمام هم ندارند و فقط يك حمام مخروبه دارد كه كامل ويران شده است، كه آن نزديك مسجد است.

روستاي بادخور همان طور كه عنوان كرديم متمركز است و شكل سكونا آن تحت تاثير محيط جغرافيايي و شرايط طبيعي است. اين روستا در پاي كوه قرار گرفته و كوههاي زيادي از اطراف آن را احاطه كرده اند.

خانه ها اين روستا داراي دو ساخت هستند. 1. ساخت قديمي 2. ساخت جديد.

ساخت قديم خانه هاي كاه گلي هستند و باخشت خام و سنگ كار شده اند.

در ساخت جديد، خانه ها با سيمان، آجر و گچ، كار شده اند.

  1. راههاي ارتباطي با محيط اطراف

موقعيت اماكن عمومي در روستا مثل مدرسه، مسجد، حمام:

از مهمترين بناهاي روستا و از اصلي ترين اماكن يك روستا اماكن عمومي هستند، اين اماكن شامل مسجد، مدرسه، حمام و غيره است. نحوه معماري اين اماكن در روستا نيز بسيار مهم است.

در روستاي بادخور حمام وجود ندارد فقط حمام مخروبه اي وجود دارد كه تقريباً ويران شده است و امروزه بيشتر خانه ها حمام خصوصي دارند. بعضي از مردم كه حمام خصوصي ندارند به حمام عمومي روستاي يوسفخان يا به شهر مي آيند.

در اين روستا يك مسجد وجود دارد كه ساخت آن جديد نيست و قديمي است و خيلي بزرگ  نيست و در مركز روستا است. روبروي مسجد محل مكان مدرسه قديم هموار گرديده و قرار است در آنجا يك مسجد احداث گردد. مسجد روستا نام خاصي ندارد. از نظر مدارس فقط يك مدرسه ابتدايي در اين روستا وجود دارد كه آن نزديك مسجد است. در ابتداي كوچه اي كه باغات منتهي مي گردد قرار گرفته است.

  1. مورفولوژي (ريخت شناسي ده)

روستاي بادخور نيز به محله هاي متعددي تقسيم مي شود.

  1. محله سيدها: در اين محله عده اي از سيدها كه از روستاي داغيان آمده اند زندگي مي كنند. در واقع مردم روستا به علت نداشتن ملا يك سيد را كه سيد بزرگ نام داشت به اين روستا مي آورند. اين سيد در روستا ساكن مي شود كه محل زندگي آن را محله سيدها مي نامند كه هم اكنون نيز در آن محل سيدها زندگي مي كنند.
  2. محله پشت قلعه كه به اصطلاح محلي آن را (پاش كله) مي نامند. اين محله در انتهاي روستا است.
  3. محله غريبه ها: اين محله مخصوص طايفه شيخ كانلويها است و آنها در اين محله ساكن هستند. در اصطلاح محلي ان را (ژور غريوان) مي نامند.
  4. محله اورته كالي ها: يعني وسط كال است كه در آن دو طايفه زندگي مي كنند، طايفه بغميشي ها، طايفه سرولايتها.
  5. محله روان يا (ژوروران): كه طايفه ورانلويي ها در آنجا ساكن هستند.
  6. محله كوتل طاق گل: راز گيفاني ها در آنجا ساكن هستند، قبلاً فقط زني به نام طاق گل در آنجا ساكن بود.

به طور كلي مي توان گفت محله هاي روستاي بادخور بر اساس طايفه هايي كه در روستا ساكن شده اند شكل گرفته و نام گذاري شده و درهر محله طايفه خاص زندگي مي كند.

  1. كوچه ها، ميدان ها و خيابان ها:

روستاي بادخور ميدان ندارد و داراي كوچه هاي باريك و درازي است كه تعداد اين كوچه ها فراوان است و همه كوچه  ها به هم راه دارند و كوچه بسته ندارند، شايد بتوان گفت تمام كوچه ها به هم وصل مي شوند به هم راه دارند، ديوار كوچه ها بلند نيست كوچه ها خاكي هستند، در زمستان و در هنگام باران كوچه ها به شدت گلي مي شوند و اين روستا حدوداً 14 سال است كه از نعمت برق برخوردار شده است و در اين كوچه اي باريك و دراز ستون هاي بتني زيادي ديده مي شوند.

از روي پل كه به داخل روستا وارد مي شويم به دو كوچه بزرگ تقسيم مي شود كه شايد بتوان نام آن را خيابان گذاشت كه اين خيابانها داراي كوچه هاي فراواني است و تمام كوچه ها به اين كوچه و به اصطلاح خيابان انشعاب پيدا مي كنند.

  1. جدايي مكانها:

در اين روستا جدايي مكانها وجود ندارد و تمام قسمتهاي ده به هم وصل است، تمام كوچه ها به هم راه دارند. روستا به صورت متمركز در وسط قرار دارد و باغها و مزراع در اطراف آن قرار دارند. فقط تعدادي از خانه هاي مسكوني حاشيه جاده قرار دارند، آنها هم ابتدا در روستا بودند و به خاطر نزديكي به زمينهاي خود به آن محل خانه سازي كرده اند.

  1. راههاي ارتباطي با محيط اطراف شهر و روستاهاي ديگر:

روستاي بادخور با شهرستان قوچان حدود 15 كيلومتر فاصله دارد و در مسير شهر تا روستا، روستاهاي هي هي، چالاكي، قيطاقي، يوسفخان، قرار دارند، كه مسير شهر تا روستا آسفالت است و از مسير جاده تا داخل روستا شوسه است. داخل روستا هم شوسه و خاكي است، مسير روستا تا زمينها و باغات نيز شوسه است. قبلاً راه روستا تا باغات ناهموار بود ولي اكنون به دليل طرح آب رساني سازمان آب، تا قوچان اين راه هموار و مسطح است. نزديك ترين مسير روستا از جنوب روستاي يوسفخان و از شمال روستاي زوخانو است.

  1. مسكن و تسهيلات زندگي:

خانه هاي اين روستا به علت كوهستاني بودن منطقه معمولاً از نظر معماري از سنگ و خشت خام درست شده اند، كه بيشتر سنگ ها را از كوههاي اطراف روستا آورده اند. در روستاي بادخور علاوه بر سنگ و خشت خام در ساخت خانه ها از كل گل، سيمان (در خانه هاي جديد) و آجر نيز استفاده شده است. سقف خانه هاي قديمي اين روستا از چوب است و خانه هاي جديد سقفشان از آهن است. چوب مورد استفاده معمولاً چوب درخنان سپيدار است.

اينها مصالح اساسي مورد استفاده و پركاربرد در خانه هاي روستاي بادخور هستند. مصالح ساختماني هر منطقه به شرايط آب و هوايي و محيط طبيعي آن منطقه بستگي دارد.

از نظر طرز ساختن خانه ها مي توان گفت كه خانه هاي قديمي اين روستا داراي دو اتاق يك راهرو يا دالان و يك آشپزخانه كوچك هستند. اين خانه ها داراي حياط بزرگي به مساحت 300 متر هستند كه به حياط آغل هاي بزرگ براي نگداري از دام ها ساخته اند. هر يك از خانه ها نيز در داخل حياط هر يك از انباري وجود دارد كه در آنجا پنير، ماست، محصولات دامي و وسايل اضافي خانه را نگهداري مي كنند و در اين انباري ها كندوهايي وجود دارد كه در آن آرد، گندم و جو نگهداري مي كردند كه امروزه ديگر مورد استفاده قرار نمي گيرد كه انباري را كندوخانه مي نامند.

علاوه بر اينها در داخل حياط هر خانه يك شير آب و يك تنور وجود دارد كه براي پخت نان از آن استفاده مي كنند كه الان چند سالي است كه به علت داشتن نانوايي كمتر مورد استفاده قرار مي گيرد.

در داخل حياط درخت و باغچه وجود ندارد فقط در بعضي از حياطها يك الي دو درخت وجود دارد.

اگر به هر يك از خانه هاي قديمي پا بگذاريم، تجهيزات و وسايل ابتدايي يك زندگي ساده را مي بينيم همان طور كه گفتيم خانه ها داراي دو اتاق هستند. مردم از يك اتاق به عنوان مهمان خانه استفاده مي كنند كه با قالي هاي محلي آن را فرش كرده اند، اتاق ديگر به عنوان اتاق نشيمن است كه بسيار ساده است، در آشپزخانه نيز وسايل ساده آشپزي قرار دارد و از ظرف هاي مسي و روي بيشتر استفاده مي كنند. در خانه جديد و مردم جوان اين روستا وسايل جديدتر است و ساده زيستي كمتر به چشم مي خورد.

نوع خانه ها نيز در قديم بر اساس قشر اجتماعي متفاوت بود، افراد طبقات پايين و مستضعف فقط يك اتاق داشتند اما افراد طبقات بالا و ثروتمندان دو اتاق، دالان و آشپزخانه داشتند.

وضع بهداشتي محيط مسكوني:

رعايت بهداشت از اصلي ترين عوامل سلامتي انسان و سالم بودن محيط زندگي افراد است. روستاي بادخور از نظر بهداشت در سطح پاييني است، عدم رعايت نكات اساسي بهداشتي در گذشته بيشتر و امروزه كمتر شده است.

مردم اين روستا فضولات حيواني خود را به داخل حياط يا در بيرون حياط مي ريختند كه اين خود باعث بروز بسياري از بيماريها مي شدند.

در گذشته مردم به علت رعايت نكردن بهداشت دچار بيماري مثل: كچلي، طاعون، سرخك و بيماريهاي انگلي مي شدند و نيز بيماري شايع ديگر اين روستا تب مالت بود.

ولي امروزه به علت پيشرفت امكانات كمتر دچار اين بيماريها نمي شوند چون هر چند مدت خانه ها و طويله ها را سم پاشي مي كنند ولي هنوز فضولات حيواني را جلوي درب حياط مي ريزند. از نظر تسهيلات زندگي مثل برق و آب لوله كشي نيز اين روستا حدوداً 15 سال است كه از نعمت برق برخوردار است.

از نظر آب لوله كشي نيز قبلاً بعضي از خانه ها آب لوله كشي داشتند ولي حدوداً 6 سال است كه تمام خانه ها آب لوله كشي دارند و از اين نعمت بزرگ خداوند نيز برخوردارند.

از زماني كه روستا برق كشي شده است تمام وسايل برقي را در خانه ها مي توان مشاهده كرد. همه خانه ها تقريباً وسايل ضروري برقي مثل: يخچال، تلويزيون، ماشين لباسشويي و غيره را دارند. قبلاً براي روشنايي خانه ها خود از چراغ فتيله استفاده مي كردند اما امروزه همه برق دارند.

از نظر تسهيلات ديگر مثل تلفن روستا حدود 12 سال بود كه داراي يك مركز مخابرات بود و اكنون 6 سال است كه تمام منازن تلفن دارند و از اين نعمت نيز برخوردارند. اين روستا هنوز مركز بهداشت ندارد و قرار است به زودي از اين نعمت نيز برخوردار شود.


 

 

 

 

بخش سوم:

جمعيت شناسي ده


 

توزيع سني و جنسي جمعيت (هرم سني)

جدول توزيع سني و جنسي جمعيت روستاي بادخور در سال 1389

گروه سني

زن

مر د

كمتر از يكسال

2

3

4-1

15

12

9-5

12

16

14-10

22

23

19-15

18

31

24-20

28

23

29-25

18

23

34-30

19

11

39-35

19

12

44-40

11

14

49-45

14

17

54-50

10

11

59-55

12

8

64-60

14

9

69-65

7

4

74-70

5

7

79-75

8

6

84-80

3

4

85 به بالا

2

3

جمع

239

233

بر اساس آمار گرفته شده از شبكه بهداشت روستاي بادخور (472)

تفاوت و تمايز انسانها با يكديگر از همان ابتداي تولد با معين شدن جنس آنها آغاز
مي شود.

سن و جنس دو ويژگي اصلي و ذاتي هر فرد انسان به عنوان واحد شمارش مطالعات جمعيتي است كه از تولد تا مرگ در جاي جاي زندگي فردي و اجتماعي انسان نقش تعيين كننده و حساس دارند.

بر اساس اطلاعات گرفته شده از مركز بهداشت روستاي يوسفخان توزيع سني و جنسي جمعيت ساكن روستاي بادخور بر اساس گروههاي 5 ساله تقسيم بندي شده است.

كه در اين روستا در بين زنان گروه سني 24-20 بيشترين تعداد را دارد و در بين مردان گروه سني 19-15 بيشترين تعداد را دارد كه زنان در گروه سني 24-20 سال (27 نفر) و مردان در گروه سني 19-15 سال (30 نفر) هستند.

مي شود همين جا استدلال كرد كه جدول مقابل مي دهد كه تراكم جمعيتي بيشتري در گروه سني 40-15 سالگي وجود دارد و لذا به نظر مي رسد ساخت جمعيتي روستاي بادخور، جوان باشد.

در واقع مي توان گفت اميد به زندگي كه همان عمر متوسط است در اين روستا سن 75 سالگي است.


 

هرم سني جمعيت روستاي بادخور سال 1389

 

 

مرد                   سن                      زن

 


توزيع جمعيت بر حسب سواد:

جمعيت با سواد

284

جمعيت بي سواد

188

تعداد كل جمعيت

472

 

جدول افراد تحصيل كرده بر اساس جنس

مدرك

زن

مرد

فوق ديپلم

6

12

ليسانس

19

22

فوق ليسانس

3

8

دكتر

ـــــــــ

ـــــــ

جمع كل

28

41

 

در ايران سواد آموزي از يك سرشماري به سرشماري بعدي با سرعت تحول يافته به طوري كه رشد جمعيت با سواد به نحو بارزي بيشتر از رشد كل در سنين عمومي سواد آموزي است.

عامل باسوادي علاوه بر جنبه فردي و شخصي مي تواند تغيير دهنده رفتارهاي جمعيتي باشد، مثلاً در رابطه با تاثير سواد بر كنترل باروري و توجه به سلامت و بازماندگي اطفال، نتايج طرح باروري و مرگ در سال 1355 به وسيله مركز آمار ايران انجام شده، داده هاي بسيار روشنگري را به دست مي دهد. بر اساس اين طرح مادران با سواد به طور متوسط 7/2 طفل كمتر از مادران بي سواد به دنيا آورده اند و نيز بر اساس همين طرح احتمالي بقا و بازماندگي فرزندان مادران با سواد به نحو بارز بيش از احتمال بازماندگي فرزندان مادران بي سواد است.

در روستاي بادخور به علت نداشتن مدرسه راهنمايي و دبيرستان اكثر بچه ها تا پايه پنجم سواد دارند.

تعدادي از پسران بعد از اتمام دوره ابتدايي به مدرسه راهنمايي روستاي يوسفخان
مي آيند و تعدادي نيز راهي شهر مي شوند.

دختران اين روستا نيز تعداد اندكي از آنها ادامه تحصيل مي دهند بعد از اتمام دوره ابتدايي به شهر مي آيند بقيه بعد از اتمام دوره ابتدايي ترك تحصيل مي كنند. تعداد زيادي از مردان بزرگ سال اين روستا نيز تا پايه پنجم سواد دارند، عده اي نيز در مكتب درس خوانده در روستاي بادخور تا سن 10 سالگي غير فعال محسوب مي شوند و پسر بچه ها از سن 10 به بعد در كار كشاورزي و دامپروري به بزرگتر كمك مي كنند و گله ها كوچك برها را به چرا مي برند كه خود يك نوع فعاليت محسوب مي شوند و از 70 سالگي نيز غير فعال هستند و مردم تا سن 70 سالگي به سختي كار مي كنند و از اين سن به بعد كم كم بازنشسته مي شوند ولي هنوز به صورت كامل غير فعال نيستند.

زنان نيز به همين صورت هستند دختران تا سن 10 سالگي غير فعال هستند و زنان پير نيز از سن 70 به بعد غير فعال هستند.

به طور كلي مي توان گفت جمعيت فعال توليد كننده هستند كه كشاورزان و دامپرواران هستند و جمعيت غير فعال مصرف كننده هستند افراد زير 10 سال و افراد بالاي 70 سال كه نقشي در توليد ندارند غير فعال و مصرف كننده هستند.

به طور كلي جمعيت فعال جمعيت واقع در سن فعاليت اقتصادي مي باشد يعني جمعيت 65-15 ساله كه سن قانوني فعاليت است اما اين سن در روستاي بادخور از 15 به 10 سال كاهش يافته و از 65 سال به 70 سال افزايش يافته است و مردم از سن 10 تا 70 به فعاليت اقتصادي مي پردازند در واقه يك بچه ده ساله با گله داري و چوپاني خود در خانواده هزنيه اي را كه مردم بايد براي گرفتن چوپان بپردازند كاهش مي دهد.

جمعيت شاغل:

جمعيتي كه براي تداوم زندگي و بهبود آن همواره مشغول به كار هستند بدين ترتيب مسدوليت تامين نيازهاي ساير افراد تحت تكفل خود را دارند (تمنا، 1375)

در روستاي بادخور شغل اكثريت مردم كشاورزي است و در كنار آن دامپروري نيز انجام مي دهند.

در اين روستا از سن 8 سالگي به بعد شاغل محسوب مي شوند و هر كس يك كاري را بر عهده مي گيرد.

مي توان گفت بيشتر و اكثريت مردم اين روستا شاغل هستند و غير شاغل وجود ندارد. اگر شغل را بر اساس شغل داراي دستمزد در نظر بگيريم زنان كارمند در اين روستا 4 نفر و مردان 97 نفر هستند.

توزيع جمعيت روستا بر حسب شغل (به تفكيك سن و جنس):

در اين روستا پسر بچه هاي 10 ساله تا 12 ساله شغل شان علاوه بر درس خواندن به چرا بردن گله هاي برده هاست.

دختران 10 تا 12 ساله نيز شغلشان به چرا بردن گله ها است. اين گروه از بچه ها علاوه بر گله داري در كار كشاورزي و جمع آوري محصول نيز به بزرگترها كمك مي كنند.

زنان: زنان روستا بيشتر كار نگهداري از دامها، دوشيدن شير دامها، كارخانه و جمع آوري يونجه ها را به عمده دارند علاوه بر آن در جمع آوري محصول باغات نيز نقش اساسي را دارند.

مردان: مردان عده اي كار به چرا بدن گوسفندان بزرگ (شيري) را به عهده دارند، عده اي نيز به كار آبياري مزرا، درو كردن گندم، جو، كاشتن مزارع را به عهده دارند.

شغل مردم روستا را نمي توان از هم تفكيك و جدا نمود زيرا تمام افراد در همه كارها نقش دارند و همه به يكديگر كمك و ياري مي رسانند و نيز نمي توان براي آنان ساعات كاري معين و مشخصي در نظر گرفت چون تمام ساعات شبانه روز را به كار مشغول هستند.

همانطور كه گفتيم تقريباً همه جمعيت روستا شاغل هستند و فرد بيكار وجود ندارند و هر فرد در روستا به نوعي يك وظيفه و كاري بر عهده دارد همه افراد اكثر كارها را ياد دارند.

در روستاهاي كشورهاي در حال توسعه بيكاري فصلي وجود دارد.

مي توان اين چنين بيان كرد كه مردم يك روستا علاوه بر كشاورزي كار دامپروري نيز انجام مي دهند. شايد به نظر برسد كه يك روستا در فصل زمستان بيكار است ولي بيكاري فقط خاص كشاورزي است و در زمستان شغل دامپروري هنوز وجود دارد. پس مي توان اين چنين بيان كرد كه در روستا بيكاري وجود ندارد و كم كاري در روستا به ندرت مشاهده مي شود.

 اگر ولادت و باروري در حركت زماني جمعيت نقش مثبتي ايفا مي كنند. مرگ و مير در اين روند نقشي منفي و كاهنده دارد.

از آنجايي كه مرگ و مير واقعه اي تكرار نشدني است لذا ثبت به موقع مرگ و مير افراد از اهميت فراواني برخوردار است.

تعداد مرگ و مير كودكان در همه جوامع بيشتر از مرگ و مير بزرگسالان است. از آنجايي كه كودكان آسيب پذيرترين افراد يك جمعيت هستند لذا مرگ و مير آنان دردناك و تحمل براي همگان مشكلتر است.

در گذشته تعداد مرگ و مير در روستاي بادخور به علت فقدان بهداشت بالا بود و تعداد زيادي از مردم به علت بيماري هاي عفونب مانند آبله، سرخچه و ... از بين مي رفتند. اگر چه امروزه ميزان ابتلا به اين بيماري ها و مرگ بر اثر آنها كمتر شده ولي بيماري ها مثل سرطان و بيماري هاي قلبي و سكته ها در ميان مردم بيشتر شده است.

از عوامل مهم مرگ و مير در روستاها مي توان به 1. عدم امكانات بهداشتي، 2. عدم تغذيه مناسب اشاره كرد.

عمر متوسط روستانشينان نسبت به شهرنشينان كمتر است به اين علت كه در روستا امكانات بهداشتي كمتر است.

  1. مهاجرت: مهاجرت مي تواند دايم و يا موقت باشد. مهاجرت باعث كاهش تعداد ساكنين منطقه مهاجرت فرست و افزايش تعداد جمعيت منطقه مهاجر پذير است. تعدادي از جوانان اين روستا به دليل ازدواج، تحصيل و كار در شهر به شهرهايي مثل قوچان، مشهد، تهران، مهاجرت مي كنند و احتمال بازگشت مجدد آنها به روستا ضعيف است.

اما تعداد زيادي از روستائيان مهاجرت فصلي دارند يعني در موقع فراغت از كار كشاورزي از اواسط فصل پاييز تا اوايل بهار در شهر ساكن هسند و از اوايل بهار دوباره به روستا باز مي گردند و مشغول  كار كشاورزي و زراعت مي شوند، بيشترين آنها در روستا داراي منزل مسكوني هستنند و دوباره بعد از جمع آوري محصول به شهر بازي مي گردند.

بيشترين مهاجرت در روستاي بادخور فصلي است و تعداد كمي مهاجرت دائم دارند و مهاجرت هاي روستاي بادخور داخلي هستند و مهاجرت خارجي ندارند.


 

از عوامل مهاجرت روستائيان به شهرها مي توان:

  1. بيكاري
  2. فقر روستايي و نبود امكانات رفاهي، بهداشتي، اقتصادي
  3. خشكسالي
  4. عوامل جاذبه در مقصد (شهر) بهره وري از امكانات بيشتر، بدست آوردن كار و كسب و درآمد را نام برد.

مردم روستاي بادخور نيز به دلايلي مختلف مهاجرت مي كنند:

عوامل جاذبه و ايجاد گرايش به مهاجرت به مكان مقصد:

  1. كسب درآمد و شغل
  2. ادامه تحصيل
  3. ازدواج در بيرون از روستا

عوامل دافعه و طرد شدن جمعيت از روستا (عوامل رانش)

  1. نبود امكانات بهداشتي، اقتصادي در روستا
  2. نبود امكانات رفاهي در روستا و سختي زندگي در روستا
  3. تعدادي از مردم روستا به دليل اختلالات قومي و طايفه اي روستا را رها كرده و راهي شهر شده اند.

 

 

  1. تحرك شغلي و مكاني:

در زمان گذشته كشاورزان براي آب، زمين و مزارع خود را احتراماً و ارزش زيادي قابل بودن و هيچ وقت آن را رها نمي كردند و هميشه سرزمين بودند و شغل اصلي آنها كشاورزي بود اما امروزه تعداد زيادي از مردم شغل كشاورزي را رها نموده اند و گرايش به شغلهاي ديگري پيدا كرده اند و حتي براي آن مكان زندگي خود را تغيير داده اند و آن ارزش اوليه اي كه براي زمين و مزرعه خود داشتند ديگر ندارند و زمين مزرعه را رها كرده اند به دنبال شغل دومي رفته اند، در واقع مردم اين روستا علاوه بر كار كشاورزي و دامپروري داراي شغل ديگري نيز هستند بعضي مغازه دارند و عده اي نيز كارمند هستند.


 

 

 

 

بخش چهارم

ساخت و نظام اجتماعي روستا


 

روابط عمومي مانند رابطه مالك با روستائيان در گذشته هرم قدرت:

با توجه به گفته بزرگان روستا اين روستا ارباب نداشت و همه مردم تقريباً در يك سطح بودندع روستا خرده مالك بود فقط 10 خانواده از مالكان بزرگ بودند، نسبت به ديگران داراي زمين هاي بيشتري بودند. اين مالكان بزرگ هر كدام چهار جفت گاو داشتند كه دهقانان هر كدام يك جفت گاو را در خانه ارباب سرپرستي و با آنها زمينهاي ارباب را شخم مي زدند و در آخر سال محصول جمع آوري شده را به ارباب مي دادند و ارباب آن را پنج به يك تقيسم مي كرد كه چهار سهم ارباب و يك سهم دهقان بود. دهقانان دائم در خانه ارباب خود بودند و غذاي خود را نيز آنجا مي خوردند. دهقانان هر سال قبل از شروع به كار 50 من گندم يعني 200 كيلو را به عنوان پيش قسط مي گرفتند و در آخر و موقع برداشت ارباب آنرا از سهم شان كسر مي كرد.

در خانه هر مالك بزرگ يك نفر كارگر يا نوچه به نام طقر بود كه او سالانه يكصد تومان مزد دريافت مي كرد. ارباب او را دنبال هر كاري مي فرستاد مي بايست اجرا كند. اما دهقانان جزء كار گاوداري و كشاورزي با كارهاي ديگر ارباب انجام نمي دادند.

هرم قدرت

مالكان

طبقات متوسط

دهقانان

چوپانان

طقرها يا نوچه ها

خوشه چين ها

منبع (مصاحبه با بزرگان روستاي بادخور)

روابط افقي روستائيان، گروههاي اجتماعي

در گذشته علاوه بر روابط عمومي بزرگ مالكي و دهقاني روابط افقي هم وجود داشت كه افرادي در يك رديف بودند مثل خرده مالكاني كه به يك اندازه زمين داشتند، افرادي كه در يك سطح بودند در كارها به هم ياري مي رساندند و به كمك يكديگر مي رفتند و با كمك هم محصولاتشان را جمع آوري مي كردند و فرد صاحب كشت نيز جهت پذيرايي از افراد كمك كننده يا ‹‹ ياوارچيان›› يك بره ذبح مي نمود.

گروههاي شغلي : همان طور كه همين خرد مالكان هستند كه هنگام جمع آوري محصول به كمك هم مي روند.

گروههاي سني: افراد هم سن و سال هستند كه با هم روابط دوستي دارند برايشان فرقي ندارد كه كدام يك از كدام طبقه است همه با هم مثل برابر و خواهر هستند.

گروههاي جنسي: زنان در هنگام كارهاي خانه، ساختن صنايع دستي مثل: قالي، دستكش، جاجيم به كمك هم مي روند و به يكديگر كمك مي كنند حتي به صورت گروهي به بيابان مي روند و گياهان خوراكي و دارويي جمع آوري مي كنند و مردان نيز به همين صورت هستند.

در روستاي بادخور تحرك اجتماعي عمودي هم از نوع صعودي و هم از نوع نزولي وجود دارد.

افراد زيادي بودند كه جزء گروه فقير و دهقانان بودند و با تحصيل به درجات عاليه رسيده اند و به طبقات بالا صعود كردند.

و همچنين افرادي نيز بودند كه با كار زيد داراي ثروت و زمين شده اند و خود را به طبقات بالا رسانده اند.

و افراد ديگري هم هستند به خاطر بي لياقتي، كم كاري، عياشي از طبقات بالا  به طبقات پايين نزول كرده اند و زمين، ملك و همه چيز خود را از دست داده اند اينان هم افرادي هستند كه به قول سعدي ناقص عقل و بي لياقت بوده اند.

در روستاي بادخور تحرك اجتماعي عمودي هم از نوع صعودي و هم از نوع نزولي وجود دارد.

در روستاي بادخور تحرك افقي كمتر به چشم مي خورد. در اين روستا دهقانان و كارگران زراعي امروزه به كارگراني تبديل شده اند كه در شهر در زير دست بناها كار مي كنند بعضي از كارگران زراعي نيز چوپان شده اند.

روابط اجتماعي در حال حاضر (رابطه روستائيان با ديگران)

روابط اجتماعي روستائيان با هم خيلي مستحكم و قوي است و هميشه در همه حال از حال يكديگر با خبر هستند. اگر براي يكي از اهالي روستا اتفاقي بايفتد يا دچار مشكلي شود همه به او كمك مي كنند و به نوعي با او همدردي مي كنند و در همه حال يار و ياور يكديگر در مجالس شادي و غم در كنار هم هستند، اختلافات قومي و قبيله اي همه از بين رفته است و همه با هم مهربات هستند. اگر هم تعدي با هم اختلاف داشته باشند ريش سفيدان و بزرگان روستا سعي در اصلاح آن و بر طرف كردن اختلاف هستند.

در واقع همه در يك سطح هستند و مالكان بزرگ و كارگران خود به عنوان يك طبقه پايين نگاه نمي كنند و به او به عنوان يك هم نوع، و هم ولايتي نگاه مي كند. به طور كلي مي توان گفت به دليل رشد فرهنگي و بالا رفتن سطح فكري مردم روابط اجتماعي افراد با هم نيز تغيير كرده و افراد به هم نزديك تر شده اند و روابط مثل گذشته نيست.


 <

اشتراک بگذارید:


پرداخت اینترنتی - دانلود سریع - اطمینان از خرید

پرداخت هزینه و دریافت فایل

مبلغ قابل پرداخت 11,000 تومان
عملیات پرداخت با همکاری بانک انجام می شود

درصورتیکه برای خرید اینترنتی نیاز به راهنمایی دارید اینجا کلیک کنید


فایل هایی که پس از پرداخت می توانید دانلود کنید

نام فایلحجم فایل
50-file-word3_885196_1417.zip6 MB





ویدئو آموزشی کسب درآمد میلیونی با بازاریابی فایل در وردپرس(آموزش توسط رتبه 10 فایل سل)

ویدئو آموزشی کسب درآمد میلیونی با بازاریابی فایل در وردپرس(آموزش توسط رتبه 10 فایل سل) فرمت فایل : MPG- نوع فایل (ویدئو-قابل نمایش روی کامپیوتر و رسانه های دیجیتال)   تعداد فایل ها : 3 فایل ویدیویی(3 بخش)   کیفیت فایل ها : عالی(Full Hd)   حجم فایل های ویدیویی : 230 مگابایت    توضیح محصول : این ویدئو بطور کامل بازاریابی فایل توسط وردپرس را معرفی و آموزش داده است مدرس این ویدئو مدیر فروشگاه پارس است که دارای رتبه کل 10 در فایل سل و رتبه یک فروش در ...

توضیحات بیشتر - دانلود 49,000 تومان

نظرسنجی

کدام نوع از فایل های زیر مورد نیاز شماست